In Frida’s levensfilosofie berust het menselijk bestaan niet op zinloos toeval of natuurlijke selectie maar maakt deel uit van een goddelijk plan. Dat plan beoogt de evolutie van de goddelijke vonk, die mens heet, door bewustwording.
De mens is van oorsprong als volmaakte persoonlijkheid geschapen in een voor ons begrip volmaakt leefmilieu: tijdloos, oneindig, transparant, harmonisch. Maar de mens is zich daarvan in het geheel niet bewust omdat hij nooit eerder de tegenstelling daarvan heeft doorleefd. Zijn bewustzijn is nog niet door tegenstellingen beproefd. Hij weet niet anders.
Bewustheid ontstaat door het doorléven van tegenstellingen, die in het bewustzijn van de mens worden opgeroepen. Daartoe dient de aardse ommegang als leerschool. Frida duidt de goddelijke sturing in dit proces, dat uitgaat van een positief en persoonlijk godsbegrip (“God is liefde”).
Tijdens zijn aardse ommegang vervaagt de herinnering aan zijn wezenlijke persoonlijkheid en leefmilieu en zet zijn levensweg zich voort onder gewijzigde levensvoorwaarden: tijd-ruimtelijk begrensd, stoffelijk verdicht en problematisch.
Door identificatie met een sterfelijk stoffelijk lichaam en onder invloed van een zowel bedreigend als beschermend milieu denkt hij zich gaandeweg en abusievelijk een andere identiteit toe: de schijngestalte. Dit toedenken is een denkfout maar is onontkoombaar om - als tegenstelling - de oorspronkelijke persoonlijkheid bewust te leren kennen, het “ken u zelf”. De denkfout is de misvatting het stoffelijk lichaam te zijn in plaats van tijdelijk te bewonen. Dit overkomt ieder mens en is door de Schepper zo bedoeld omdat anders geen tegenstelling ontstaat als voorwaarde voor bewustwording van de wezenlijke persoonlijkheid.
Om het verkrijgen van die zelfbewustheid is alles begonnen. Daarvoor dient de soms zo moeizame reis op het schip dat aarde heet. Alleen de Schepper kent het einddoel van onze aardse ommegang. De mens keert nu zelfbewust terug naar zijn gelukzalig oorspronkelijk milieu en elke levensadem is een dank aan God...
Uitgangspunten van Frida’s gedachtegoed zijn:
Ook heeft Frida een beschouwing gewijd aan de thema’s “huwelijk en scheppingsordening” en
“de kernwaarden zingeving, waarheidsvinding en bewustwording”.
Van al deze thema’s kunt u kennisnemen in het hoofdstuk Downloads.
